Oso gogoan ditut nire ikasle garaietako igande arratsaldeak, ni ere gazte izan nintzen, niri ere parrandak ikeragarri gustatzen zitzaizkidan, baina igandeko bazkari ostean aurpegia aldatzen zitzaidan. Erabat kopetilun eta ezezkor jartzen nitzen, pentsa, oraindik ere goratzen naizela!!
Izugarrizko amorrazioa ematen didate, bere lanetan goxo goxo daudenak eta ikasleak primeran bizi direla aho bete esaten dutenak. Hasi ditezela ikasten akzesoa eginez. Nik ez dakit zueri, baina niri ikeragarri kostatu zitzaidan lizentziatura lortzea, baina egia esan pena merezi izan didala, gaur egun zoriontsu bainaiz biharko egunez nire nexka-mutilak ikusteko irrikitan nagoelako. ANIMO GAZTEAK, ZUENA DA MUNDUA!! EUTSI GOIARI!! NIK ULERTZEN ZAITUZTET!! BAITA PITTIN BAT SUFRITU ERE.....
0 comentarios:
Publicar un comentario